E-mail: info@specialmind.nl

Tel: 06 55142918

Special mind

Praktijk voor hooggevoelige kinderen

Overprikkeling bespreken met de juf

Je rijdt als ouder naar de school van je hooggevoelige kind om hem op te halen na een schooldag. Terwijl je rijdt weet je al dat hij straks weer boos gaat worden, gaat schreeuwen, niet wil luisteren of snel gaat huilen. Als je geluk hebt gebeurt het pas thuis en als je pech hebt al op het schoolplein of in de auto. Je weet dat het komt, het is altijd even de vraag wanneer. Zo gaat het eigenlijk elke schooldag. Wanneer het al op het schoolplein gebeurt zie je andere ouders raar kijken en ze gaan smoezen met elkaar. Je voelt je hier heel ongemakkelijk bij, alsof jij dit zo leuk vindt en alsof het jouw eigen schuld is. Ergens weet je dat het niet zo is, maar toch krijg je dat gevoel. Jij weet dat een schooldag jouw kind heel veel energie kost, maar andere ouders lijken dat maar niet te begrijpen. Het is elke dag een verrassing hoe hij uit school komt, maar ergens ook weer niet. Je realiseert je dat het wel heel vaak voorkomt dat je kind overprikkelt uit school komt en je zou er graag eens met de juf of meester over willen praten.....

Wat is overprikkeld?

Veel hooggevoelige kinderen in deze tijd hebben last van overprikkeling. Je kan dit vergelijken met een emmer. De prikkels zijn als losse blokjes in die emmer. Hoe meer prikkels ze ervaren, hoe meer blokjes er in de emmer komen. Op een gegeven moment zitten er zoveel blokjes in de emmer, dat ze over de rand gaan vallen. Op dat moment is je kind overprikkeld. Je kind kan op allerlei manieren prikkels binnen krijgen. Het kan via externe prikkels (van buitenaf) en via interne prikkels (van binnenuit het lichaam).

Externe prikkels komen van buiten het lichaam. Hieronder versta ik; zintuigelijke waarnemingen via zien, horen, voelen, ruiken en proeven, het ontvangen van zintuigelijke prikkels via o.a. tv kijken, games spelen, meeroken, uitlaatgassen. Maar ook prikkels zijn vanuit het universum zoals; buitenzintuigelijke waarneming o.a. het contact maken met andere entiteiten, emoties van anderen kunnen voelen, wijze uitspraken doen, een bepaalde gebeurtenis voelen of zien aankomen.

Interne prikkels komen vanuit het lichaam zelf. Deze prikkels komen van verschillende niveau's namelijk fysieke -, emotionele-, mentale- en spirituele niveau.

  • Fysieke niveau: o.a. verkeerde voeding, ophoping van afvalstoffen, medicijn gebruik, antibiotica, infecties)
  • Emotioneel niveau: o.a. onverwerkte emoties van het kind zelf (ontstaan tijdens zwangerschap, geboorte of in de levensjaren erna), onverwerkte emoties van vader/moeder die het kind heeft overgenomen.
  • Mentaal niveau: o.a. negatieve gedachten, belemmerende overtuigingen door het kind zelf gecreĆ«erd of opgepikt van personen uit de directe omgeving, normen en waarden opgelegd door derden.
  • Spirituele niveau: o.a. wie ben ik en mag ik zijn wie ik ben, is de verbinding met zichzelf kwijt, niet lekker in je vel zitten omdat je niet op je eigen pad loopt.

Na een schooldag loopt voor veel kinderen de emmer over. Dit betekent dat ze na schooltijd thuis, waar ze zich veilig voelen, zich moeten ontdoen van al hun prikkels. Hun prikkels moeten eruit. De juf of meester (de school) heeft teveel van hem gevraagd.

Voor je kind opkomen

.... Je besluit om het gesprek met de juf aan te gaan. Je vindt het heel lastig om dit aan te kaarten, want je wil de juf niet het gevoel geven dat ze het niet goed doet. Je vertelt je verhaal en geeft aan dat je merkt dat je kind elke dag na schooltijd heel boos is en niet wil luisteren waardoor er vaak thuis strijd ontstaat. De juf luistert wel, maar je hebt niet het gevoel dat ze je ook hoort. De juf geeft aan dat ze dat gedrag helemaal niet herkent. Op school is hij een 'gewoon' kind. Er is niets bijzonders met hem aan de hand. Ze lijkt jou niet te begrijpen. Je geeft aan dat hij dus op school heel anders is als thuis omdat een schooldag hem teveel energie kost. De juf is het met jou eens. Op school gedraagt hij zich goed, dus wat is nu het probleem? De juf legt duidelijk de verantwoording bij jou terug. Je stuit om onbegrip van de juf. Ze herkent het zelf niet en legt de bal terug bij jou als ouder. Je mag het dus als ouder weer alleen zelf oplossen omdat school het probleem daar niet ziet....

Verantwoordelijkheid

Maar zo werkt het natuurlijk niet. De leerkracht heeft hierin ook een verantwoordelijkheid. Het gebeurt elke dag na school, dus blijkbaar kost een schooldag voor het kind teveel energie en daar dient naar gekeken te worden. Er komen teveel prikkels binnen vanuit allerlei niveau's. Soms kunnen kinderen dat 'volhouden' totdat ze buiten de schooldeur zijn, maar soms lukt dat ook niet. Ze doen zo erg hun best om het voor anderen goed te doen en toch gaat het steeds weer mis. Als het mis gaat is het makkelijker, dan zal de school heel snel contact met jou opzoeken en vragen of er thuis iets aan de hand is.

Ik vind het jammer dat school daarin niet meer verantwoordelijkheid neemt. In de eerste plaats dient er met respect geluisterd te worden naar de ouders die aangeven dat het met hun kind thuis niet goed gaat na een schooldag. In de tweede plaats is het wel degelijk ook een probleem van school. Het betekent dat een schooldag teveel van het kind vergt en daar dient naar gekeken te worden. Je moet met elkaar in overleg om samen te bekijken wat er anders kan. Er spelen zowel thuis als op school dingen die een rol meespelen. School is z'n wezenlijk groot onderdeel van het leven van een kind en diens ouders. Wanneer er problemen zijn zal daar samen naar gekeken moeten worden om tot een verandering te komen.

Er spelen verschillende oorzaken een rol en daar dient samen naar gekeken te worden. Het is hierbij wel van wezenlijk belang dat de school zich openstelt voor het verhaal van de ouder. Het betekent ook dat de juf of meester zichzelf openstelt om te bekijken wat er in het contact met je kind niet goed loopt en waar dat door komt. Enig zelfinzicht en bereidheid tot verandering van de juf of meester is hierbij dus echt wel noodzakelijk.

Blijf bij je eigen gevoel

Ik begrijp dat dat niet altijd makkelijk is om zo'n gesprek aan te gaan. Tegen de ouders zou ik zeggen, hou vol, probeer de rust te bewaren en de bereidheid te hebben om samen tot een oplossing te komen. Helaas zul je nu als ouder eerst regelmatig naar de juf moeten gaan om de ernst van de situatie duidelijk te maken. Blijf dat wel doen en geef niet op. Tegen de juffen en meesters zou ik willen zeggen, luister naar het verhaal van de ouders. Ze vallen je niet aan, maar willen graag begrip en ondersteuning bij de dingen waar ze tegenaan lopen. Kijk eens buiten de standaard paden en ga op zoek naar mogelijkheden om een schooldag van een kind minder intensief te maken. Heb je als juf of meester heel veel moeite om jezelf open en kwetsbaar op te stellen dan zou ik zeggen en vind je het lastig om het eens ander te doen als anders, kom dan eens bij mij langs dan kunnen we het er samen over hebben.


Renske Bot